Sardinas (Sa Bahay Ni Big Brother)
Nang buksan ko ang lata ng sardinas,
Ang nakita ko ay mga pugot na ulo ng
Mga manggagawang nalulunod sa sariling dugo.
Hindi ito isang malikmata lamang,
Ito ang teleserye ng mga totoong tao.
Katulad sa bahay ni Big Brother,
Nakakulong ang mga manggagawa sa
Kinakalawang na lata ng sardinas.
Ang pagkahumaling ng isang kapitalista
Sa sariling pagpapaunlad ay nakakawing
Ang mga inihahaing alituntunin na
Sumisikil sa karapatan ng mga manggagawa.
Ano nga ba naman ang silbi ng mga reklamo
Sa naghihirap ng lipunan?
Itinuturing na isang walang katapusang
Utang na loob ang magkaroon ng trabaho
Kahit pa sa walang kuwentang pabrika.
Sa loob ng pabrika, hindi ang mga hiyaw
Ng pinupugutang isda ang maririnig,
Kundi ang mga hinaing ng mga manggagawang
Nilamon at yumakap sapilitan sa sistemang
Hindi makatarungan.
Lumulutang sa malapot na dugo
Ang mga pangarap na ikinukulong
Sa ibinibentang de lata.
At ito ang reyalidad ng ating lipunan;
Aliw na aliw ang lahat sa mala diktador
Na patakaran ni Big Brother na sumasalamin
Sa isang kapitalistang may matalim na
Patakarang pinaiiral at sumusugat sa mga
Karapatan ng isang manggagawa.
May napapalayas sa pabrika
Katulad ng pagpapalayas ni kuya
May nananatili, sabi nga, matira ang matibay
May nagtitiis, iyong matatapang ang sikmura.
