Ang Lumang Baul Ni Don






         poetry, literature, tula

March 27, 2008

Baka Sakali

Filed under: Uncategorized — lumangbaulnidon @ 6:44 am

Ilang beses pang pagtanaw sa aking kaluluwa

At paghulagpos ng mga tinig sa iyong bibig

Upang bitiwan ang mga pangakong batid mong kinasabikan kong

Marinig. Ilang paghugot ng mga gunita sa nakaraan

Upang dumaisdis patungo sa hinihintay na umaga:

Baka sakaling magtagpo ang ating mga mata

At magtapos ang mga ngiti sa iisang dalangin,

Iisang hangad, iisang panata. Marahil ay matatanaw

Na ang layuning nais kong paniwalaang dalisay.

Ilan pang paghigop ng mainit na kape at pagdantay

Ng mga braso sa tuwing magkatabi.

Ilan pang mga panakaw na ngiti, ng mga bulong ng labi.

Ilan pang pagpapailanlang na mga dasal sa langit,

Titiisin, kukuyumin sa palad ang mga pasakit na tiniis,

Baka sakaling makalimutang kailangan pang magising

Sa nakaraang sukdulang nais pawiin.

Baka sakali,

May mga pangakong muling maririnig.

Kahit walang umaasa,

Sabik pa ring marinig.

Kahit nakakadalang umasa,

Nanaisin pa ring marinig.

Marso 26, 2008

Bagumbayan Sur,

Naga

City

March 26, 2008

Umuulan Kagabi (Para Sa Aking Mahal Na Ama)

Filed under: Uncategorized — lumangbaulnidon @ 4:17 am

Naging magkakapatid ang mga patak ng ulan

At mga luhang inanak ng aming mga hinagpis.

Patuloy ang daloy ng maligamgam na pagbuhos

Nagbuhat sa aming mga mata, pagbalik ng mga dasal

Sa langit. Pinagmasdan ko ang mga kalapating

Uhaw na uhaw sa malamig na tubig, habang nagsasalimbayan

Ang mga himig ng pag-ibig na inuusal ng mga labing

Sabik na sabik na marinig ang iyong tinig.

Umaambon

noon

nang ika’y magpaalam.

Umuulan ng mga gabing yaon nang ika’y aming pinaglamayan

Ngunit maaraw ang gunita ng inihatid ka sa himlayan.

Sapagkat ang init ng pagmamahal na namumugad

Sa aming mga pusong iyong iniwan, ay laging magniningas.

Hanggang sa huling pahina ng aming mga kasaysayan.

Pebrero 21, 2008

Magarao, Camarines Sur

March 25, 2008

Matina Hatinggabi

Filed under: Uncategorized — lumangbaulnidon @ 6:03 am

Katulad niya rin akong
umani ng mga pangitain
Kung paano bubuksan ang
pinto ng umaga.
Katulad ng paniniguro
niyang maayos ang tarangkahan
Ng dilim kapag lilipas
ang liwanag.

 Taimtim ang mga
panalangin sa lamig ng gabi,
At minsa’y naitatanong sa
pusikit ng dilim:
Paano ba ang mga hakbang
sa umaga kapag
Dumalisdis na ang sinag
sa kalawakan?
Paano ang tamang kumpas
ng mga matang namamagod
Na sa maghapong
pagbabanat ng buto
Kung ang katapusang
nagsisimula nang magparamdam?

 Paikut-ikot sa higaan at
hindi mapakali,
Natatakot sa mabilis na
pagdaiti ng hatinggabi.

Pebrero, 24, 2008