Sa Muling Pagbagtas Ng Daan Patungo Sa Ating Lumang Tagpuan
I just hope to sleep and never awaken. Nothing left in this world could replace what you have taken… - Sandy Cheney
Kay tagal ka nang nanahan sa aking dibdib
Mula nang huli nating pagkikita noon sa Alabang.
Kahit nakipaglaro ako sa pagsuong sa kalakaran ng buhay
At kay tagal na napahiwalay sa iyong paningin,
Nanatili ako sa dating tagpuan natin… sa alaala.
Hinintay kita sa mga gabing malamlam ang lahat ng gunita
Hinahanap kita sa tuwing nahuhumaling ang puso sa iba
At nabubulag ng mga maaasim na pangakong binabad nila
Sa matamis na pulot-pukyutan upang makalasing at akma
Sa panlasa, ngunit nauumid matapos ang ilang tipak
Ng pagtikhim. Natutulog na basag ang mga unan,
Nagigising ng puyat, kahit lapnos na ang balat sa higaan.
Kay haba ng nilakbay ng panahon ng muli ‘tang pagkikita.
Ako pa rin ang dating ako.
Ikaw pa rin ang dating ikaw.
Dama pa rin ang dating dinadama
At luma pa rin ang ating lumang tagpuan… sa alaala.
Ipinakita ko sa iyo ang landas na maghuhugpong
Sa aking mga pangarap at inakay ka patungo roon
Upang ako’y makasama. Tinuruan kita paano umawit
Ng may himig ng mga anghel sa altar. Tinuruan kita
Paano umibig na may bigkis ng pangako ng bukas.
Ngunit sa pagdadalamhati ng gabi, ang pagsasabing
Ika’y napilitan lang. Tumarak sa puso ang katotohanang
Ika’y hiram lamang.
Muli kong babagtasin ang dating tahanan ng ating gunita,
Kagaya noong dakong una. Nais kong muling balikan
Ang mga alaala noon sa Alabang noong tayo’y
Namumukadkad pa lamang. May mga simpleng kagustuhan,
May pag-ibig na nais makamtan. Walang lason ang ating
Mga kalamnan, kahubdan ng payak na pagsinta.
Tuloy ang pagtulog na basag ang mga unan,
Nagigising ng puyat, kahit lapnos na ang balat sa higaan.
