Ang Lumang Baul Ni Don






         poetry, literature, tula

November 25, 2008

Hindi Marunong Magmakaawa Ang Mga Uhaw Na Labi

Filed under: Sentimental — lumangbaulnidon @ 5:34 am

Kay D.

 

Hindi marunong magmakaawa ang mga dahas

Ng iyong labi sa pagngibasib ng landas patungo

Sa dako roon na namumugad ang mga hayop

Sa aking dibdib. Tinatamasa ang mga halik

Ng mga maninipis na labi, at manaka-nakang sulyap

Sa langit, hanggang sa tarangkahan ng mga ismo.

 

Ikaw pa rin ang dapit-hapon ng aking mga panaginip

At liwanag na tatanglaw sa aking budhi, pagkuwa’y

Mag-aanyong mga anghel ang mga araw na ipagtatabuyan

Mo ang aking pag-ibig.

 

Tatangkain kong haranahin ang mga aranyang nagbubuhat

Sa iyong pisngi, pati na ang mga yabag ng nanunumbat

Na puso, aawitin ang mga himig ng hinagpis, hanggang

Sa muling pagniniig ng ating mga makasalanang labi.

 

 

November 15, 2008

Bagumbayan Sur, Naga City