Hindi Marunong Magmakaawa Ang Mga Uhaw Na Labi
Kay D.
Hindi marunong magmakaawa ang mga dahas
Ng iyong labi sa pagngibasib ng landas patungo
Sa dako roon na namumugad ang mga hayop
Sa aking dibdib. Tinatamasa ang mga halik
Ng mga maninipis na labi, at manaka-nakang sulyap
Sa langit, hanggang sa tarangkahan ng mga ismo.
Ikaw pa rin ang dapit-hapon ng aking mga panaginip
At liwanag na tatanglaw sa aking budhi, pagkuwa’y
Mag-aanyong mga anghel ang mga araw na ipagtatabuyan
Mo ang aking pag-ibig.
Tatangkain kong haranahin ang mga aranyang nagbubuhat
Sa iyong pisngi, pati na ang mga yabag ng nanunumbat
Na puso, aawitin ang mga himig ng hinagpis, hanggang
Sa muling pagniniig ng ating mga makasalanang labi.
November 15, 2008
Bagumbayan Sur, Naga City